به نظرم ما آدم ها تا لحظه ی اخر عمرمون در حال کشف ناشناخته های وجود خودمون هستیم، و هرازچندگاهی شگفت زده می شیم از حس ها و عکس العمل ها و رفتارهایی که تا اون لحظه نداشتیم.
امروز من بعد ده روز پامو گذاشتم توی باشگاه، وقتی رسیدم خونه و زیر دوش بودم فکر می کردم چقدر آرامش عجیبی بهم دست داده، انگار بمبی از انرژی و حس خوب تو بدنم کار گذاشته بودن و من امروز منفجرش کردم. بهترین حال ده روز اخیرم و با کاری که هیچوقت فکرشو نمی کردم اینقدر باهاش خو بگیرم بدست آوردم. ی روز که داشتم با چند نفر در مورد حرکت ها و برنامه صحبت می کردم ،بهم گفتن تو اینهمه انرژی و انگیزه و از کجا میاری دقیقا؟ بارها شده بود با خودم فکر کنم نسبت به همه ی کسایی که تو اون محیط هستن من سرحال تر و با انرژی ترم، ااونروز متوجه شدم، دقیقا همیم حس به دیگران القا شده..من به عنوان آدمی که بیست و دو سال هیچ ورزشی و اینقدر جدی ادامه نداده بود و همیشه براش یه اجبار بود تا علاقه! امروز فکر می کنم یه قسمت از وجودم و کشف کردم ، و از خودم متشکرم!
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم بهمن ۱۳۹۵ ساعت 15:35 توسط نارنج
|